தமிழர்கள் ஏன் ஆயுதப் போராட்டத்தைத் தொடங்கினார்கள்? - ஒரு வரலாற்றுப் பார்வை

1. நாடாளுமன்ற ஜனநாயகத்தின் தோல்வி (1948–1970)

சுதந்திரத்திற்குப் பிறகு, தந்தை செல்வநாயகம் போன்ற தமிழ் தலைவர்கள் 'சத்தியாக்கிரகம்' மற்றும் அறவழிப் போராட்டங்களையே முன்னெடுத்தனர். அவர்கள் ஒரு சமஷ்டி (Federal) ஆட்சிக் கோரிக்கையையே முன்வைத்தார்கள்.

• கிழித்தெறியப்பட்ட ஒப்பந்தங்கள்: பண்டா - செல்வா ஒப்பந்தம் (1957) மற்றும் டட்லி - செல்வா ஒப்பந்தம் (1965) ஆகியவற்றை சிங்கள அரசியல்வாதிகள் தென்னிலங்கை கடும்போக்குவாதிகளின் அழுத்தத்தால் ஒருதலைப்பட்சமாகக் கிழித்தெறிந்தனர்.

• இதன் மூலம், அமைதிப் பேச்சுவார்த்தைகள் மூலம் தமிழர்களுக்கு நீதி கிடைக்காது என்பது உறுதியானது.

2. திட்டமிடப்பட்ட இனக்கலவரங்கள் (Pogroms)

அமைதியாகப் போராடிய தமிழர்கள் மீது 1956, 1958, 1977 ஆகிய ஆண்டுகளில் அரச ஆதரவுடன் கொடூரமான தாக்குதல்கள் நடத்தப்பட்டன.

• சொந்த நாட்டில் தமிழர்களின் உயிர், உடைமை மற்றும் பெண்களுக்குப் பாதுகாப்பு இல்லை என்ற சூழல் உருவானது.

• அரசுப் படைகளே இந்தத் தாக்குதல்களுக்குத் துணையாக நின்றபோது, "தற்காப்புக்காக" (Self-Defense) ஆயுதம் ஏந்துவது அவசியமானது.

3. கல்வித் தரப்படுத்தல் முறை (Standardization Policy - 1970)

தமிழ் மாணவர்களின் கல்வி எதிர்காலத்தைச் சிதைக்க இலங்கை அரசு கொண்டு வந்த சட்டம் இது.

• இந்தச் சட்டத்தின்படி, ஒரு சிங்கள மாணவரை விட ஒரு தமிழ் மாணவர் பல்கலைக்கழகம் செல்ல அதிக மதிப்பெண்கள் பெற வேண்டியிருந்தது.

• இதனால் மருத்துவம், பொறியியல் போன்ற உயர்கல்வி வாய்ப்புகள் தமிழ் இளைஞர்களுக்கு மறுக்கப்பட்டன. இது தமிழ் இளைஞர்களிடையே பெரும் கொதிநிலையை உருவாக்கியது.

4. யாழ் பொது நூலகம் எரிப்பு (1981)

95,000-க்கும் மேற்பட்ட அபூர்வ நூல்களையும் ஆவணங்களையும் கொண்டிருந்த யாழ் பொது நூலகம் 1981-ல் எரிக்கப்பட்டது. இது வெறும் கட்டிட எரிப்பு அல்ல; தமிழர்களின் அறிவையும் வரலாற்றையும் அழிக்க நினைத்த ஒரு "பண்பாட்டு இனப்படுகொலை". இந்த நிகழ்வு தமிழர்களின் மனங்களில் ஆழமான வடுக்களை ஏற்படுத்தியது.

5. வட்டுக்கோட்டைத் தீர்மானம் (1976)

அமைதிப் போராட்டங்கள் அனைத்தும் தோல்வியடைந்த நிலையில், 1976-ல் அனைத்துத் தமிழ் கட்சிகளும் இணைந்து "வட்டுக்கோட்டைத் தீர்மானத்தை" நிறைவேற்றின.

• தமிழர்களுக்குத் தனிநாடாகிய "தமிழ் ஈழம்" ஒன்றே நிரந்தரத் தீர்வு எனத் தீர்மானிக்கப்பட்டது.

• இந்த அரசியல் இலக்கை அடைய இளைஞர்கள் ஆயுதம் ஏந்திப் போராடுவதைத் தவிர வேறு வழியில்லை என்ற சூழல் நிலவியது.

6. கருப்பு ஜூலை 1983 (Black July)

ஆயுதப் போராட்டம் ஒரு முழுமையான மக்கள் போராட்டமாக மாறியதற்கு இந்த இனப்படுகொலைதான் முக்கியக் காரணம். 3000-க்கும் மேற்பட்ட தமிழர்கள் கொல்லப்பட்ட இந்த நிகழ்வுக்குப் பிறகு, ஆயிரக்கணக்கான இளைஞர்கள் போராளி இயக்கங்களில் இணைந்தனர்.

சுருக்கம்: போராட்டத்தின் பரிணாமம்

"நாங்கள் அமைதியாக இருந்தபோது கொல்லப்பட்டோம். உரிமைகளைக் கேட்டபோது சிறையிலடைக்கப்பட்டோம். ஆயுதப் போராட்டம் எங்களது விருப்பமல்ல; எமக்குத் திறந்துவிடப்பட்ட கடைசி வழி அது மட்டுமே."